معرفی باینگان| معرفی باینگان |
|
باینگان:
بايِنْگان، يا بايَنگان، بخش و شهري در استان كرمانشاه واز توابع شهرستان پاوه مي باشد. بانيكان نيز ظاهراً صورت تصحيف شده اين كلمه است كه گاه در منابع رسمى ديده مىشود. بایَنگان یکی از شهرهای سردسیر شهرستان پاوه و اورامانات است . شهر مرزی باینگان با بیش از دو هزار نفر جمعیت در ۱۲۰کیلومتری شمالغربی کرمانشاه واقع است. مناطق جغرافيايي: بخش باينگان: اين بخش يكى از بخشهاي سهگانه پاوه است كه از شمال به نوسود و حومه پاوه، از جنوب به جوانرود و از غرب به كشور عراق محدود مىگردد. قسمت زيادي از خاك اين بخش را ارتفاعات فراگرفته كه شامل ماكووان ، گزن، اوته، بَلْهَس، زردوئى، كله خانى، راگا، گَرمَزناب و شش دول است. بخش باينگان در حوضه شمال غربي استان كرمانشاه قرار گرفته است و آب و هواي نيمه مرطوب دارد. اهم رودهاي آن شامل سیروان، زيمكان (160 كيلومتر) كه پس از پيوستن رود چم زريسك (آب زرشك) به آن به رودخانه سيروان مىريزد، لِيَله (73 كيلومتر)، چَمِ مرّه خيل (30 كيلومتر)، آب سفيد برگ، آب خليفه و آب لَرَن است. رودهاي دودان و باينگان نيز در همين ناحيه جريان دارند. بخش باينگان شامل 2 دهستان به نام هاي شيوسر و ماكوان است كه اين دو دهستان شامل روستاهاي متعددي ميباشد كه آمار آنها بصورت زير ميباشد. دهستان شیوهسر: كه شامل روستاهاي اریت، بانه وره، بله ای، ساتیاری، لاران علیا و لاران سفلی، مزیدی میرعبدلی، زرین چیا میوان دهستان ماکوان: كه شامل روستاهاي تین، زردویی، سفیدآب، انجیرک باغی، دودان، سیمان، گوریگور، لشگرگاه و هرتا ميباشد گفتنى است، قرآنى كه كتابت آن به حدود 300 سال پيش باز مىگردد، در روستاي مير عبدلى، يكى از آباديهاي بخش باينگان نگهداري مىشود.
جغرافیای طبیعی: نواحى مختلف اين بخش براي رويش انواع گياهان دارويى و صنعتى مساعد است. در اين منطقه كوهستانى جنگلهاي تنك نيز ديده مىشود. جانوران گوناگون و پرندگان مختلفى نيز حيات وحش اين ناحيه را تشكيل مىدهند. منطقه (بخش) باينگان در 1375 داراي 12154 نفر كه شامل 4392 خانوار است كه تركيب جنسيتي جمعيت، شامل 6057 مرد و 6097 زن بوده است كه در سرمشاري سال 1385 جمعيت *شهر* باينگان ۲۲۶۵ نفر اعلام شده است. نسبتهاي باسوادي و شغلى در اين بخش به ترتيب 62% و 7/15% گزارش شده است.
درآمد: درآمد مردم اين بخش برپايه دامداري، باغداري و كارگري سادهاست. آب باغداري بخش باينگان از رودخانه، چاههاي عميق و چشمه تأمين مىشود. انواع محصولات باغداري، پرورش طيور به طريق سنتى، فرآوردههاي دامى و لبنى - كه جنبه صادرات نيز دارد - و صنايع دستى، از اهم توليدات اين منطقه به شمار مىرود. در سال 1366 اين بخش داراي 1062خانوار كه شامل 4925نفر عشاير كوچنده ييلاقى و 1123خانوار كه شامل 8645 نفر عشاير كوچنده قشلاقى - از ايل كرد نژاد جاف - بوده است. آيين و زبان: اهالى باينگان از اهل سنت (شافعى) هستند و زبانشان كردي است كه به لهجه جافى تكلم مىكنند. در خلال جنگ عراق و ايران، باينگان از جمله مناطقى بود كه آسيب فراوان ديد و 50% از ساختمانهاي اين بخش ويران شد و بيشتر روستاهاي آن از سكنه تهى گرديد. اطلاعات شهری شهر باينگان: شهرباينگان: اين شهرمركز بخشباينگاناست و در 24 كيلومتري جنوب غربي پاوه، در منطقهاي كوهستانى، با ارتفاع 1300متر از سطح دريا، و در 35 عرض شمالى و 46 و 15 طول شرقى قرار گرفته است. شهر در منطقه پايكوهى قرار گرفته، و كوههاي شاهو، راگا و ماكوان مشرف بر آن است. دره زيباي سهور در شمال شهر واقع، و شعبهاي از رود مرّه خيل در آن جاري است. رود چممرهخيل از جنوب باينگان مىگذرد و به رود مرزي سيروان مىريزد. چشمههاي دائمى چاوك و گرماب در نزديكى شهر واقع است و مردم از آب آنها، از طريق لولهكشى، استفاده مىكنند. آب و هواي باينگان نسبتاً سرد و نيمه مرطوب است و درجه سرماي آن تا( 26- ) نيز گزارش شده، و ميزان بارش سالانه تا 590 ميلىمتر به ثبت رسيده است. باينگان در اوايل دهه سال 1330 بالغ بر 538 نفر بود كه در سال 1370 به 1477 نفر كه شامل 298 خانوار بوده و در سال 1375 به 1866 نفر كه شامل 398 خانوار بوده كه تركيب جنسيتي آن به 956 مرد و 910 زن افزايش يافت. نسبتهاي باسوادي و اشتغال سال 1375 در اين شهر به ترتيب حدود 9/78% و 4/24% ثبت شده است. اين شهر در 1367ش 204 خانوار بهره بردار باغداري داشته است. قدمت تاريخي: قدمت تاريخى شهر به دوره زنديه (1162-1209ق) باز مىگردد. طوايف «بادنيانِ» عراق، هسته اوليه جمعيت باينگان را تشكيل مىداده، و شهر كنونى، ييلاق آنها محسوب مىشده است. به تدريج طوايفى در اين محل ساكن شدند و نام آن را از بادنيان به بانيكان و سپس به باينگان تغيير دادند. منابع: 1- سازمان برنامه و بودجه استان كرمانشاه، 2- اهم فعاليتهاي بازسازي و نوسازي مناطق جنگزده 3- دبيرخانه ستاد مركزي بازسازي و نوسازي مناطق جنگزده 4- فرهنگ آباديها و مكانهاي مذهبى كشور، مشهد 5- همو، كوهها و كوهنامه ايران، تهران 6- دايرهالمعارف فارسى؛ رزمآرا، على، جغرافياي نظامى ايران (كردستان)، تهران 7- سازمان تقسيمات كشوري جمهوري اسلامى ايران، وزارت كشور، تهران 8- سرشماري اجتماعى - اقتصادي عشاير كوچنده، جمعيت عشايري دهستانها 9- مركز آمار ايران، تهران، سرشماري عمومى نفوس و مسكن (1375ش)، 10-سرشماري عمومى نفوس و مسكن (1375ش) 11- نتايج تفصيلى، شهرستان پاوه، مركز آمار ايران، تهران، 1376ش؛ 12- فرهنگ آباديهاي كشور، سرشماري عمومى كشاورزي (1367ش)، استان كرمانشاه 13- فرهنگ اقتصادي دهات و مزارع، شهرستان پاوه، جهادسازندگى انشالله سعی میکنیم که مطالب بیشتری را برای شما بازدیدکنندگان محترم به نمایش بگذاریم. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
