شاید در سایتهایی مشابه این دیده باشید که ادعا می شود می توان بدون استفاده از هیچ انرژیی ، آب را به جریان الکتریسیته تبدیل کرد این خودروها که HHO هم نامیده می شوند در حقیقت با استفاده از جریان الکتریسته اولیه آب را به اکسیژن و هیدروژن قابل حمل تبدیل می کنند تا هرجا و هر وقت که لازم باشد آن را با استفاده از پیل سوختی دوباره به جریان مستقیم برق تبدیل کند و مثلا در خودروهایی با پیل سوختی و موتور الکتریکی مورد استفاده قرار بگیرد.این نوع استفاده از برق برای الکترولیز آب و دوباره تبدیل آن به برق مزیت ها و معابی دارد.

در حقیقت این مجموعه از آب به عنوان یک انتقال دهنده بجای باتری استفاده شده است. انتقال هیدروژن و اکسیژن در مخزن های فشار بالا شاید جایگزین خوبی برای باتری ها باشد که نمی توانند بیشتر از یک مقداری در خود انرژی دخیره کنند . استفاده از خودروهایی که با باتری کار می کنند به خاطر همین منسوخ است. چون مدت زمان بسیار کمی طول خواهد کشید ، که باتری ها دشارژ شوند.

. الکترولیز آب و تبدیل اکسیژن و هیدروژن بدست آمده به برق از نظر محیط زیست بسیار کم خطر و مناسب است ولی باید دقت کرد در این فرآیند مقداری انرژی هدر می رود تبدیل اکسیژن و هیدروژن به آب و برعکس گرمای اضافی تولید می کند که همین مسئه علت ناکارآمد بودن این مجموعه خواهد بود قانون دوم ترمو دینامیک در این فرآیند هم کاملا صادق است چون امکان ندارد بدون صرف انرژی اضافی آب به برق تبدیل شود اما استفاده از سیستم مشابه این ، در مکان های دور افتاده و روستاهایی که دسترسی به منابع طبیعی مثل رودخانه و باد و انرژی خورشید دارند . بسیار کارآمد خواهد بود .

انرژی آب و باد بدلیل عدم پیوستگی و مداومت زیاد در شبکه برق رسانی مورد استفاده قرار نمی گیرند.

چون اطمینانی به دائمی بودن آنها نیست پس نمی توان از آنها مستقیما استفاده کرد ، استفاده از باتری ها هم بنابر دلایل ذکر شده به صرفه نیست.

اما می توان مناطق توربین و ژنراتور هایی برای تبدیل آب و باد به برق مهیا کنیم و بجای اینکه از برق مستقیما استفاده کنیم آن را وارد آب کرده و الکترولیز انجام دهیم .

حال با داشتن ذخیره ی هیدروژن و اکسیژن نه تنها می توان برق دائمی داشت بلکه از آن می توان در اتوموبیل های پیل سوختی هم استفاده کرد.این طرح هم از لحاظ محیط زیست قابل قبول است چون هیچ گونه آلودگی نداریم هم از لحاظ اقتصادی بسیار با صرفه است چون اولا این منابع تمام شدنی نیست و کاملا رایگان است همچنین بازده ی پیل سوختی تا 85% هم می رسد . در حالی که بازده نیروگاههایی که با سوخت فسیلی کار می کنند نهایتا به 20% هم نمی رسد . استفاده ازاین مجموعه برای روستاها و مناطق دور افتاده بسیار پیشنهاد می شود چون مشکلات حمل و نقل سوخت و یا زدن دکل برق و لوله های گاز نه تنها بسیار گران می شود بلکه با مشکلاتی هم همراه است.